Driebandennieuws Uitgaven uit het seizoen
2010/2011:
Van acquit 10 (18-01-12]
Bij het ouder worden probeer ik altijd de veel gebruikte zinsnede ’vroeger was het beter’ te vermijden. Ik weet niet hoe het u is vergaan, maar ik kreeg altijd - ook op jonge leeftijd - een kriebelig gevoel als ik dat hoorde. Nu ik zelf een flink aantal kruisjes achter m’n naam heb gekregen, zal ik nooit op ’vroeger was het beter’ terugvallen. Wel kom ik tot de constatering dat vroeger alles anders was. Maar dat zal alles met de tijd te maken hebben gehad.
Het andere zie ik ook met de Masters. Hét belangrijkste kampioenschap van de Sectie Driebanden. Gelukkig is dit kampioenschap voor vier jaar ondergebracht in Dorpshuis De Vroone in Kapelle, waar de accommodatie prima is en waar het kampioenschap weer tot bloei kan komen. Want dat hebben we de afgelopen jaren (vorig jaar helemaal) gemist.
Wat anders is, is ook de benadering van het belangrijkste kampioenschap door de bond. Tot mijn grootste verbazing zag ik, dat hét kampioenschap in eigen gelederen geheel niet is beschermd. En dan bedoel ik dat er gelijktijdig met hét kampioenschap ook nog allerlei competitiewedstrijden zijn vastgesteld. Van hoog tot laag. Van de vierde divisie tot en met de eerste divisie. In de laatste categorie spelen spelers, die nog aan de Grand Prix-toernooien hebben deelgenomen, die de aanloop waren naar hét kampioenschap. Verbazingwekkend.
Men krijgt de indruk, dat de KNBB zich totaal niet bekommerd over hét kampioenschap. In het verleden was het gebruikelijk dat Grand Prix-spelers een uitnodiging kregen om het Masterstoernooi van de top te komen bekijken. Maar aangezien er geen Grand Prix-wedstrijden voor de onderliggende lagen dit seizoen zijn gehouden, heeft men ook geen uitnodigingen te versturen. Maar wie denkt, dat de zestien spelers, die na de vier toernooien van afgelopen jaar van 17 tot en met 32 zijn geklasseerd, dus daadwerkelijk hebben meegewerkt om hét kampioenschap gezicht te geven, inmiddels een uitnodiging voor deze Masters hebben ontvangen, dan heeft u het mis.
Spijtig dat er zo wordt omgegaan met het verworven erfgoed. Wanneer komt daar nu eens verandering in!
Hans Coolegem.
Van acquit 9 (04-01-12]
Het laatste Nederlands kampioenschap driebanden-groot voor de jeugd heeft nog eens aangetoond dat het met onze discipline er belabberd voor staat. Er waren slechts vier kandidaten die voor de nationale titel wilden spelen en gelukkig konden er nog twee spelers van nog geen vijftien jaar worden gevonden, om middels een wildcard een acceptabel kampioenschap te creëren.
We zitten dus in een diep droevige situatie, waar we zo snel mogelijk wat aan moeten doen. Praatjes als ’de jeugd heeft al zoveel, ze zijn niet meer geïnteresseerd in biljarten’ schuiven we resoluut aan de kant. Want wie eenmaal besmet is met het biljart-bacil, wil graag zo goed mogelijk spelen en blijft veelal de sport trouw. Natuurlijk zijn er, als het op jeugd aankomt, ook nog andere facetten, zoals studie, verkering en de start van een carrière. Maar wie ooit de stok heeft beroerd om de biljartballen hoogstpersoonlijk te dirigeren, komt doorgaans altijd weer op de ’oude liefde’ terug.
Er is jammer genoeg geen enkele structuur binnen het driebanden om jeugd op te leiden en/of te begeleiden. Dat zou op korte termijn moeten veranderen. De alles bepalende factor geld heeft daar natuurlijk mee te maken. Maar ook bij gebrek aan geld kunnen we gezamenlijk wat doen. Talentherkenning is uiterst belangrijk. Ondersteuning in de zin van aanwijzingen c.q. begeleiding komt nadien vanzelf.
Maar vooralsnog is er geen organisatie, die het jeugddriebanden ter hand neemt. Een goede daad zou dan ook zijn, als op kort termijn een particulier initiatief zou kunnen ontstaan, om het driebanden bij de jeugd populair te maken. De sport heeft potentie. En alle buitenlandse invloeden hebben nog eens aangetoond, dat je niet per se libre-kader-band moet hebben gespeeld om tot een internationaal volwaardige driebandenspeler uit te groeien.
Begin 2012 dan ook met een goede daad. Bekommer u zich over de jeugd. Maak melding van uw voorliefde om op de een of andere manier het jeugddriebanden te helpen en laten we snel een eerste stap zetten naar de beste faciliteiten*. Dat is in het verleden ook bij Dick Jaspers, Jean-Paul de Bruijn, Raimond Burgman, Jan Arnouts, Jos Bongers en recent bij Jean van Erp, Barry van Beers en Glenn Hofman gebeurd. Als die later oud zijn, moeten er nieuwe opvolgers staan. De jeugd heeft de toekomst.
* Liefhebbers kunnen zich aanmelden via hans@coolegem-media.nl en krijgen per omgaande bericht. Reacties worden vertrouwelijk behandeld. Iedere reactie wordt beantwoord.
Hans Coolegem.
Van acquit 8 (14-12-11]
De sectieraadsvergadering heeft nog eens aangetoond hoe het driebanden er op dit moment voorstaat. De bijeenkomst maakte geen uitzondering op de voorgaande vergaderingen. Eindeloze discussies zonder ’to the point’ te komen en dermate langdradig, zo heb ik begrepen, dat velen het einde van de bijeenkomst zelfs niet hebben afgewacht.
Er gingen zelfs stemmen op van deelnemers aan de vergadering, die zich voor het laatst in Nieuwegein zouden willen laten zien. Het wegblijven is betreurenswaardig, omdat juist nu het driebanden alle steun moet hebben. Dat wordt niet verwacht van het huidige bestuur, dat overduidelijk kenbaar heeft gemaakt door de te smalle bezetting de taken niet aan te kunnen. In detail treden heeft dan ook geen zin. Het maakt de huidige situatie er niet beter op.
Van belang is echter wel, dat de Sectie Driebanden er niet alleen is voor Dick Jaspers, Raimond Burgman, Jean van Erp en Jean-Paul de Bruijn. Ofwel de top, zoals zo vaak wordt genoemd. Er zijn nog 2496 driebanders, die volgens zeggen op de ledenlijst staan. Aan de groep wordt weinig of niet gedacht, terwijl men evenveel recht van spreken heeft dan de top in deze discipline.
Binnen het driebanden wordt al gesproken over een fluwelen revolutie. Om een complete kaalslag van het driebanden te voorkomen, zou dat mogelijk een oplossing zijn. Met jonge frisse bestuurders en oog voor alle geledingen binnen het driebanden. Zodat ook de mindere goden ruimschoots aan hun trekken komen. Het ontdekken en begeleiden van talent weer ter hand wordt genomen en de zorg voor meer biljartfaciliteiten. Want de hedendaagse sluimering heeft al menig biljart-etablissement van de kaart doen verdwijnen.
Dat er binnen de biljartwereld het een en ander broeit werd ook duidelijk in de recente bondsraad van afgelopen zaterdag, waar bijvoorbeeld het onder voorbehoud akkoord gaan met de begroting van de Sectie Driebanden de langdurigste discussie van de vergadering opleverde, Sinds de invoering van de secties is het niet eerder voorgekomen dat het driebanden op deze wijze onder curatele werd gesteld. Zaterdag gebeurde dit wel.
Hans Coolegem.
Van acquit 7 (30-11-11]
Vanavond, als u tenminste deze Driebandennieuws op donderdag ontvangt, is de najaars sectievergadering van de Sectie Driebanden. Ik hoop dat u er in groten getale naar toe gaat, want er is wel het een en ander te bespreken.
Het driebanden glijdt in mijn ogen steeds verder af en dat heeft verschillende oorzaken. Daarbij is het gepast om naar ons zelf te kijken. Al ik weet niet hoe lang heeft voorzitter Chocron een dubbelfunctie, want hij is tevens penningmeester. Vorig jaar augustus hebben twee bestuursleden hun functie ter beschikking gesteld, omdat van enige collectiviteit geen sprake was. Kortom de bloedarmoede in het bestuur is zeer groot, maar van de zijde van Chocron en de twee overige bestuursleden, is er nog nimmer een oproep gedaan om aanvulling van dit bestuur.
En als de last op de schouders te groot wordt, is het eenvoudig om door plannen een streep te halen. Dat gebeurt ten koste van de sport en de biljarters. Zo werd het Masterstoernooi dit jaar uitgesteld tot 2012 en kwamen er voor de elitespelers plotseling twee Grand Prix-toernooien bij. Een goedmakertje?
In juni jl. werd de nieuwe kalender opgesteld met daarop Grand Prix-toernooien voor de onderlaag (A-B-C). Het vooruitzicht van nieuwe toernooien duurde slechts tot 9 september. Toen werd aangekondigd dat de volledige Grand Prix-cyclus voortaan zal worden ingericht naar het voorbeeld van de World Cups. Geen woord over het zomaar afgelasten van de al geregistreerde drie GP’s voor de A-B-C-spelers in seizoen 2011-2012. Laat staan al een invulling van de nieuwe plannen.
Het wordt de sectie verweten dat de top heilig is en dat behoudens een handvol spelers de rest er maar bij hangt. Dat zie je aan het zomaar verdwijnen van de A-B-C-Grand Prix’ en ook aan de agenda van deze sectievergadering waarin voornamelijk over de top wordt gesproken. Ook worden algemene zaken bedisselt in de teamleidersvergadering van de eredivisie, die eigenlijk ieder team aangaan. Zo verbaasde het mij om in de laatste seizoenspecial te moeten lezen, dat dit de laatste uitgave was. Volgend seizoen kijkt iedereen maar op internet. Of dat zaligmakend of de oplossing is!
Ik weet, dat ik me als initiatiefnemer van de special 19 jaar geleden en producent nu op glad ijs begeef, want in deze ben ik natuurlijk partij. Maar in mijn ogen is het absurd om als bestuur met slechts twaalf teams hierover te spreken, terwijl er driehonderd (!) teams aan de nationale competitie deelnemen. Dat geeft geen prettig gevoel. Te meer niet, omdat de biljartbond geld aan de special overhoudt, omdat de teams de kosten van de special zelf via hun inschrijving betalen.
Nog voor er van enige crisis sprake was kwam Carambole binnen de biljartbond met de mededeling dat de contributie zou worden verlaagd. Dat is inmiddels ook gebeurd. Daar tegenover staat de forse verhoging van de sectie driebanden, om geld voor marketing van het driebanden in kas te krijgen. Er is ook een financieel zware overeenkomst met een bedrijf dat wedstrijden via internet uitzendt. Verzachtende omstandigheid volgend de bond is, dat het bedrijf een promotiefilm maakt waarmee de sectie de boer op kan om nieuwe sponsoren te vinden. Ondanks dat we al een jaar bezig zijn is hier nog niets van gezien. Terwijl het tevens mogelijk is om in Nederland veel goedkoper wedstrijden te streamen.
Het past in de strategie van de sectie driebanden, die de laatste jaren niet heeft uitgeblonken in communicatie. Maar het belangrijkste blijft de bestuurlijke mankracht, die is ver onder het gewenste niveau. Het is dan ook te hopen, dat veel biljarters zich zorgen maken over deze situatie en dat daar op de vergadering – waarvan ik hoop dat u aanwezig zult zijn om kritische vragen te stellen – zich mensen zullen aandienen om het werk van het sectiebestuur te verlichten. Want het wordt echt tijd dat het tij wordt gekeerd.
Hans Coolegem.
Van acquit 6 (16-11-11]
Elders in dit nummer treft u het bericht aan dat de Sectie Driebanden weer de najaars sectieraad houdt. Een belangrijke bijeenkomst voor een ieder die het goed met de sport voor heeft. Immers, het bestuur heeft naar u te luisteren en indien dat met steekhoudende argumenten gebeurt zal men ongetwijfeld uw ideeën aanhoren dan wel overnemen ten faveure van de sport.
Het driebanden maakt niet de meest florissante periode uit de geschiedenis door. Daar zijn we het wel over eens. De oorzaken moeten bovenal gezocht worden in de steeds terugkerende crisissen. Of het nu de financiële crisis, de eurocrisis of welke andere crisis ook, het gaat steeds minder met de sport. Goed om eens hand in eigen boezem te steken en er met een frisse instelling tegenaan te gaan.
Biljarters willen spelen. Het liefst zoveel mogelijk. Laten we daar dan ook mee beginnen. Want een toernooitje is snel in elkaar gedraaid en als je geen professional bent is wat prijzengeld leuk meegenomen. Maar er zijn nauwelijks toernooien meer. Dus kabbelt het enthousiasme af en blijft er voor velen alleen de competitie en (als men er nog inzit) de beker over.
Hoe krijgen we meer toernooien? Door de zaalhouders nog meer bij de sport te betrekken. Zaalhouders zijn ondernemers, die zitten niet stil. Kijken naar mogelijkheden en kansen en daar behoort ook een druk biljartleven bij. Geef zaalhouders dan ook een kans om bestuurlijk mee te praten. Geef desnoods een bestuurszetel aan deze groep. En laat weten dat men het kloppend hart van de biljartsport is. Want zonder hen zouden we het helemaal wel kunnen vergeten. Wellicht komen de zaalhouders, die zich inmiddels tegen de KNBB hebben gekeerd, dan ook weer terug.
Het is slechts één facet van de complexe materie waarin het driebanden zich bevindt. En het betekent dat het opnieuw een lange avond gaat worden, waarbij de klok lustig doortikt en de discussies tot in den treuren zullen worden gevoerd. Want een echt beleid presenteren (dus vooruitkijken en niet vooruitschuiven) en met instemming van de vergadering ook uitvoeren, dat is iets dat we al in jaren niet meer hebben gekend.
Ik hoop dan ook van harte, dat veel driebandenspelers op donderdag 1 december naar het bondsbureau in Nieuwegein zullen komen om hun stem, mening of idee, daar prijs te geven. Mijn stem zal u die avond missen. Niet omdat ik niet naar de vergadering zou willen komen, maar eenvoudig om het feit dat ik op precies die dag verjaar. Na de gebeurtenissen van begin 2005, toen ik bijna door kanker werd geveld, zie ik de ’blessuretijd’ waarin ik nu speel als een groot feest, dat ik graag met mijn intimi op zo’n bijzondere dag wil vieren.
Hans Coolegem.
Van acquit 5 (02-11-11]
De wereldwijde financiële crisis lijkt nog lang niet opgelost. Hoe we dit met elkaar in de toekomst moeten gaan oplossen lijkt bovenal in handen van politici. De mensen, die ook indirect alle vrijheden hebben verstrekt om het zover te laten komen. Het is niet de bedoeling om in deze rubriek een politiek praatje te houden. Maar als biljartsport hebben we er op vele gronden wel mee te maken.
Van welke kant je het ook bekijkt (vanaf de bovenkant of de onderkant) de sport zit altijd klem. Of het nu de beperkte financiële middelen zijn van de mensen, die graag willen biljarten, of dat we het zoeken in het bedrijfsleven, waarin noodgedwongen de hand op de knip moet worden gehouden. Veelal om te kunnen overleven, want zo allemachtig goed gaat het een ieder niet voor de wind.
Het is dus een tijd waarin we goed moeten uitkijken, wat we doen. Behoudend opereren. Het deed mij dan ook pijn om na het afgelopen weekeinde te vernemen, dat de sponsoring van alle divisieteams van TOVV.NL/MCR stopt. Peter Loenen, eigenaar van MCR Metaalconsevering, maar ook zaalhouder van ’t Oogh van Vlaerdingh, laat weten dat de breuk met de KNBB, in casu de competitieleider, wat hem betreft compleet is. Hij maakt het seizoen af, maar wil niets meer met de KNBB-leiders te maken hebben.
De oorzaak is allerminst het beschikbare sponsorgeld. Dat is door Loenen gegarandeerd. Na verschillende ’botsingen’ met de officials was de bekende druppel het niet tijdig verstrekken van gegevens voor Teletekst, dat met ingang van het huidige seizoen via het bondsbureau loopt. Communicatieproblemen door het veranderen van provider, zorgden ongewild voor een hiaat in de algemene informatievoorziening en daar wordt TOVV.NL/MCR nu door de biljartbond voor gestraft met een fikse geldboete (555 euro).
Dit gaat biljartliefhebber Peter Loenen iets te ver. Zelfs nu hij met zijn team bovenaan de eredivisie staat en naar zijn mening al veel te veel van de biljartbond heeft moeten slikken, gooit hij de handdoek. Voor het nieuwe seizoen kunnen topspelers als Eddy Merckx, Frans van Kuyk, Dave Christiani en Richard Bitalis weer naar een ander team uitzien.
Voor de biljartsport, maar ook voor de KNBB, is het te hopen dat Peter Loenen nog op zijn schreden terugkeert. En zou het niet een voortreffelijk idee zijn om binnen het driebanden iemand te belasten met de functie van pr- en marketingmanager, waardoor de clubs zich gewoon kunnen bezighouden met hetgeen ze graag doen: biljarten en de buitenwereld ten faveure van de sport automatisch van informatie wordt voorzien.
Hans Coolegem.
Van acquit 4 (19-10-11]
Open brief aan Santos Chocron
Beste Santos,
Het is niet de eerste keer, dat ik me persoonlijk tot je richt. Al eens eerder heb ik door middel van een open brief mijn mening verkondigd. Dat ik daar opnieuw gebruik van maak is een gevolg van je mededeling onder het kopje Van Repliek in de laatste nieuwsbrief.
Ik stel daarbij vast dat je de plank volledig misslaat bij je opmerking, dat Driebandennieuws elke gelegenheid aangrijpt (meestal eenzijdig gemotiveerd) om de KNBB, de Sectie Driebanden en haar voorzitter in een negatief daglicht te stellen. Het eerste (over de KNBB) ontken ik ten stelligste. Dat ik veel heb aan te merken op de Sectie Driebanden en in dat verlengde aan jou als voorzitter, is juist. En dat is daar weinig positief over ben is eveneens juist. De oorzaak: er valt niet ofnauwelijks iets positiefs te melden!
Ik volg het driebanden op de voet. Al 26 jaar. En in de laatste zes jaar is de beleving en het aantal wedstrijden c.q. kampioenschappen steeds minder geworden. Dat kan ook niet anders, als je populair gezegd ’met anderhalve man en een paardenkop’ een sectie moet runnen. Je hebt ervoor gezorgd dat er nauwelijks bestuursleden zijn en vindt dat blijkbaar wel goed. Prima toch. Maar dan moet je niet zeuren, als er kritiek wordt geuit.
Het wordt in het driebanden namelijk niet beter, maar alleen maar slechter. Oud-KNBB-voorzitter Faber heeft ons ooit eens bij elkaar gebracht en omdat wij duidelijk van mening over bestuurlijke zaken verschillen ’onder zes ogen’ met elkaar gesproken over een betere onderlinge samenwerking. Ondanks ieders toezegging is dat er niet van gekomen. In constateer zelfs dat je stelselmatig mij ’vergeet’ om mededelingen te doen. En dan heb ik niet alleen over persmededelingen, die voor de driebandenwereld van belang kunnen zijn. Ook als volwaardig lid van de Sectie Driebanden negeer je mij. Want ondanks dat er al twee Nieuwsbrieven van de Sectie Driebanden zijn verschenen mocht ik – nogmaals als lid van de Sectie Driebanden - nog nimmer zo’n Nieuwsbrief ontvangen. Een vorm van heel slecht bestuur.
Toen ik nog niet zo lang geleden bij één van je medebestuursleden naar informatie op zoek was, omdat ik niet over een bepaald onderwerp was geïnformeerd, vertelde deze functionaris mij ’dat hij was teruggefloten’. Met andere woorden: hij mocht Coolegem of Driebandennieuws geen informatie meer verstrekken. Een zeer kwalijke zaak. Niet alleen ten opzichte van mij maar nog meer voor de totale driebandenwereld. Daarom vind ik dat ik je opmerking in de Nieuwsbrief over ethiek en integriteit volledig moet terugkaatsen naar jouw persoon. Want jij bent allerminst integer geweest om de opdracht te geven geen informatie meer te verstrekken.
Over het gebrek aan hoor en wederhoor ten aanzien van het verhaal over Jens van Dam, wil ik je graag het volgende zeggen. Als Van Dam mij meldt dat hij op de tickets voor Guatemala heeft gezien dat hij en z’n vader via Houston vliegen en zijn begeleider via Madrid, dan maak ik daar melding van. Van Dam wordt nota bene gesponsord door Pearle Opticiens. Moet ik dan twijfelen aan zijn mededeling? Moet ik daarvoor speciaal het bondsbureau bellen om te vragen, of Van Dam dit wel goed heeft gelezen? Ik denk dat men op het bondsbureau wel wat anders te doen heeft.
Nu we het toch over Guatemala en Van Dam hebben: Niet alleen bij mij, maar bij vele anderen binnen de biljartwereld is de uitzending van Van Dam met deze achtergrond als onvoorstelbaar overgekomen. Alles goed en wel, maar als de KNBB (in dit geval de Sectie Driebanden) een junior uitzendt naar een internationaal toernooi, dan bepaalt de KNBB de wijze van vervoer en gaan de junior(en) en begeleider(s) gezamenlijk op pad. En niet anders. Dan bereik je ook het beste resultaat.
Santos, in jouw ogen is dit natuurlijk weer negatief geneuzel. Maar zorg dan eens voor wat positiefs, waar de driebandenwereld opgetogen over kan zijn. Geef informatie die er toe doet, zodat je in je nieuwsbrief niet het tussenzinnetje hoeft te vermelden ’in tegenstelling tot in Driebandennieuws is verschenen’. Die positieve zaken zijn dingen waar ik niet alleen, maar ook de driebandenwereld op zit te wachten.
Ik wil er maar mee zeggen, dat – zoals jij dat stelt - het recht van bestaan van Driebandennieuws niet wordt ontleend aan het melden van negatieve zaken. Ik weet dat je het niet over je lippen kunt krijgen, maar Driebandennieuws heeft in de afgelopen 26 jaar een belangrijke bijdrage geleverd aan het driebanden. En mocht je daar aan twijfelen, dan zou je eens een aantal oud-bestuursleden en abonnees ernaar moeten vragen.
Met vriendelijke groet,
Hans Coolegem.
Van acquit 3 (05-10-11]
Met het wereldkampioenschap voor de jeugd in het vooruitzicht, is het niet onlogisch om je een beetje in de jeugdmaterie te verdiepen. Eigenlijk is het een repeterende vraag ‘Hoe staan we ervoor’? Gezien het algemene verloop van jeugdspelers, is - hoewel ik een optimistisch mens ben -dan ook de verwachting dat bij het driebanden hetzelfde plaatsvindt.
Hoewel je tegenwoordig bijna moet hebben gestudeerd om informatie van de KNBB-website af te halen, kom ik tot de constatering dat voor het NK driebanden-groot slechts vier spelers hebben ingeschreven. Dat er geen voorwedstrijden moeten worden gehouden, is nog daar aan toe. Maar slechts vier jongelingen willen strijden om de Nederlandse titel! Een regelrecht dieptepunt.
Behalve een uitzendbeleid heb ik overigens nog nooit een jeugdbeleid van het huidige bestuur gezien. Dus mag het wellicht vrij normaal zijn, dat er niet of nauwelijks nog jeugd actief is. Jammer van die gemiste kansen. Zoals in het verleden het normaal was, dat er voor talentvolle jongeren een specifieke driebandentrainer was. Jean van Erp, Barry van Beers en Glenn Hofman hebben er al laatste hun voordeel mee behaald.
Ik zal niet zeggen dat het allemaal moedwillig geschied, maar echt met jonge spelers optrekken is er niet bij. Het voorbeeld is Jens van Dam, die als Nederlands kampioen in maart van dit jaar zelfs de rechtbank inschakelde om een uitzending naar het EK jeugd in Athene te bewerkstelligen. Van Dam werd door de rechter in het ongelijk gesteld. Bovenal op grond van het feit dat hij volgens de KNBB geen selectiespeler was. Een maand later krijgt de Zeeuw, nog steeds Nederlands kampioen driebanden-groot, een brief van de biljartbond, waarin hij als selectiespeler training kan krijgen van Richard Bitalis. Snapt u het nog?
Jens van Dam is laconiek genoeg om daar verder niet op in te gaan. En terecht verbaasde de jongeling zich, toen de KNBB de beslissing had genomen om hem toch naar het WK jeugd binnenkort in Guatemala uit te zenden, dat hij en zijn officiële begeleider Santos Chocron in twee verschillende vliegtuigen naar Centraal Amerika reizen. Gekker kun je het niet krijgen. Van Dam reist via Houston en is zo’n twintig uur onderweg en zijn begeleider gaat via Madrid en reist 28 uur om op de plaats van bestemming te komen. Wat was er mooier geweest om na alles wat er is gebeurd samen die twintig uur te overbruggen en een goed gesprek met elkaar te hebben. Dat kan namelijk ook prestatieverhogend werken.
Hans Coolegem.
Van acquit 2 (21-09-11]
Er viel mij de afgelopen periode een verheugende mededeling ten deel. Alhoewel Driebandennieuws - nooit zo positief over het zwakke beleid en uitvoering van het driebandenbestuur - als luis in de pels wordt beschouwd en derhalve geen berichten van de officials ontvangt, kreeg ik uiteraard te horen, dat onder druk van de rankingspelers de vermaledijde puntenwaardering bij de eliteranking met onmiddellijke ingang wordt afgeschaft.
Driewerf hoera, omdat het aloude systeem dat ooit in de tachtiger jaren van de vorige eeuw werd geïntroduceerd, tot het eerlijkste van de wereld moet worden gerekend. Je kunt een duel met 50-49 verliezen en in pakweg 25 beurten afgewikkeld. Dan heb je als verliezer een topprestatie geleverd. In het aloude systeem van rankingpunten wordt dat ook ten opzichte van de winnaar op waarde beloond.
Gelijktijdig meldde de bond, dat de Grand Prix wedstrijden weer op de schop gaan. Onderscheid tussen elite-, A-, B- of C-speler (de laatste categorie was al met de grond gelijk gemaakt), is er na het komende Masterstoernooi in januari 2012 niet meer. De bond schuift alles op één hoop en gaat toernooien introduceren met zestien geplaatste spelers (de 16 deelnemers aan de Masters), terwijl iedereen kan inschrijven middels kwalificatiewedstrijden om zich bij de andere 16 spelers voor het hoofdtoernooi te plaatsen. Naar het voorbeeld van de huidige internationale World Cup-wedstrijden.
Twee zaken vielen mij daarbij meteen op. De verarming van het aantal toernooien. In plaats van organisaties van eliteranking, A-ranking en B-rankingtoernooien komen er nu slechts drie tot vijf toernooien overall. Daarmee bewijst het sectiebestuur driebanden de doorsnee biljarter absoluut geen dienst. Want denkt u nu werkelijk dat spelers in de B-categorie staan te trappelen om ergens twee kwalificatiewedstrijden te spelen, in de wetenschap dat men toch tegen veel sterkere spelers komt te staan? In het buitenland gebeurt dat, eenvoudig omdat men graag het reisje maakt en ook internationaal eens een keer wil spelen.
En wat te denken van de al geamputeerde C- en vroegere D-categorie? Als spelers progressie willen maken moeten ze tegen sterkere spelers uitkomen. Maar niet tegen spelers die een paar klassen hoger spelen. Daar bederf je de animo mee en het leerproces om op een hoger niveau te komen. Sterk worden in je eigen klasse betekende ‘vroeger’ promotie naar een hogere klasse. Dat was de beloning en de inspiratie om weer verder de ladder naar topsport te beklimmen. Niet op deze manier. Ik mag hopen dat de nieuwe opzet slaagt, maar vul daar wel meteen aan toe dat de ‘nieuwelingen’ die nog maar net komen kijken, al meteen worden ‘onthoofd’.
Dat kan toch niet het stimuleren van onze sport zijn?
Hans Coolegem.
Van acquit 1 (07-09-11]
Eindelijk, het seizoen begint weer. Jarenlang heb ik deze regels wel of niet in dezelfde bewoordingen neergeschreven. Je hoeft er geen profeet voor te zijn. Want na een redelijk rustige periode is het weer fijn om met het driebanden bezig te zijn.
Maar, dit jaar was absoluut geen aftreksel van alle voorgaande jaren. Het is eigenlijk of we niet weg zijn geweest. In eerste instantie omdat we als Driebandennieuws in samenwerking met de KNBB Vereniging Carambole een nieuwe zomercompetitie hebben gelanceerd op de kleine tafel. Wellicht was de voorbereiding te kort om over een groot succes te spreken, maar dat zal in 2012 anders zijn. De zomercompetitie, die door de grote onderlinge afstanden alleen in de Rijnmond kon worden gehouden, omdat daar voldoende teams bereid waren om deel te nemen, werd globaal gezien een succes. Zowel voor de spelers als de zaalhouders. En ook het weer werkte zelfs mee.
Natuurlijk tracht je voor een nieuwe editie zaken te verbeteren en dat zal ook gaan gebeuren. Want vanaf het moment dat de zomercompetitie werd geïntroduceerd kwamen er al suggesties om bepaalde dingen te veranderen. Daar zal – mede met de ervaringen van de afgelopen maanden – dan ook dankbaar gebruik van worden gemaakt.
Wat me wel bijzonder trof was de opmerking van notoire driebandenspelers op de matchtafel, waarom er geen zomercompetitie is voor deze categorie. Een competitie ook met drietallen om de zomermaanden te overbruggen. Want uiteindelijk is het biljartseizoen al in april afgelopen. Een suggestie waar we beslist het hoofd over willen buigen en waar we nog op terug zullen komen.
Verder bracht deze zomer heel veel grote en belangrijke evenementen. Ik noem er slechts twee, het Europees kampioenschap en de strijd om de wereldtitel, ditmaal gespeeld in Zuid-Amerika. Twee superevenementen waar Dick Jaspers zijn naam als winnaar aan verbond. De Nederlandse kampioen tilde Oranje internationaal weer naar een onaantastbaar niveau. Wat is het dan ook ontstellend jammer, dat hij (evenals zijn teamgenoten) niet in de Nederlandse competitie is te zien.
Ik leg me neer bij de feiten, maar blijf erin geloven dat een oplossing in het geschil over play-offs heel wat chiquer had kunnen worden opgelost, dan dat nu het geval is geweest. Dit heeft namelijk alleen maar schade aan de sport toegebracht en dat is het allerlaatste wat we willen.
Hans Coolegem.